Lubycza Królewska

Urząd Miejski w Lubyczy Królewskiej
ul. Kolejowa 1
22-680 Lubycza Król.
tel. (0-84) 661-70-02 , 661-74-12
email:gmina@lubycza.pl
www: http://www.lubycza.pl/

Obszar gminy znajduje się na płd. – wsch. skraju woj. lubelskiego, przy granicy z Ukrainą. Przez Lubyczę Królewską wiedzie magistrala drogowa o znaczeniu międzynarodowym w kierunku Lwowa, z przejściem granicznym: Hrebenne – Rawa Ruska.

Duże urozmaicenie krajobrazowe i przyrodnicze gminy wynika z jej położenia geograficznego na styku trzech krain: Roztocza Południowego, Grzędy Sokolskiej i Rów-niny Bełskiej. Najcenniejsze obszary Roztocza, z kulminacją na wzgórzu Krągły Goraj (388,7 m. n.p.m.), wchodzą w skład Południoworoztoczańskiego Parku Krajobrazowego. W większości park pokrywają cenne lasy, z dużymi płatami buczyny karpackiej i boru jodłowego. Wśród rzadkich gatunków ssaków występują min.: wydra, piżmak, tchórz, borsuk, łasica i kuna gronostaj. Wcięte głęboko doliny rzeczne, wydmy i skałki ostańcowe podkreślają malowniczość parku. Dużą osobliwością przyrodniczą są skamieniałe pnie sekwoi z okresu trzeciorzędowego, występujące k. Wsi Siedliska. Objęto je ochroną

w rezerwacie leśnym „Jalinka” o pow. 3,8 ha. Można je również obejrzeć w miejscowej izbie muzealnej. Rezerwat florystyczny „Machnowska Góra” o pow. 25,3 ha zajmuje nasłonecznione zbocza doliny Sołokiji. Dominują tu cenne okazy roślinności ciepłolubnej takie jak: storczyk purpurowy, goryczka krzyżowa, szafirak miękkolistny. Rezerwat ten, wraz z użytkami ekologicznymi: „Żurawce” i „Korhynie” wejdzie w skład projektowanego Specjalnego Obszaru Ochrony o znaczeniu europejskim. Na obszarze gminy znajduje się wiele miejscowości i miejsc, które wyróżniają się dużą atrakcyjnością turystyczną, ze względu na ładne położenie, ciekawą historię oraz zabytki architektury – szczególnie greckokatolickie obiekty sakralne.

Lubycza Królewska – była dawną osadą wołoską, własnością królewską, od 1759 r. miastem. Zniszczenia w czasie II wojny światowej doprowadziły do upadku miasteczka i zagłady mieszkańców, głównie ludności żydowskiej. Neogotycki kościół parafialny z 1904 r. jest najważniejszym zabytkiem osady. Nad kompleksem stawów o pow. 7,2 ha zlokalizowany jest ośrodek rekreacyjny. W Hrebennem zachował się drewniany greckokatolicki zespól cerkiewny z XVII – XVIII w., będący jednym z najcenniejszych zabytków architektury sakralnej na Lubelszczyźnie. Dawne cerkwie greckokatolickie, ob. kościoły rzymskokatolickie można spotkać ponadto w Korniach, Starym Machnowie i Żurawcach. W Teniatyskach i Kniaziach znajdują się ruiny i pozostałości d. zespołów cerkiewnych, zaś w nadgranicznych Wierzbicy i Siedliskach – nieczynne d. zespoły pounickie. Będąc w Siedliskach warto też zwiedzić kościół parafialny z 1904 r., drewnianą kapliczkę pw. św. Mikołaja z 1930 r., grobowiec księcia Sapiehy na cmentarzu parafialnym, zabytkowe, drewniane domy z przełomu XIX i XX w.

W Wierzbicy warto też zobaczyć: klasycystyczny dwór i park z pocz. XX w. oraz kaplicę grobową Lityńskich z 1860 r.

Przez obszar gminy poprowadzone są liczne szlaki turystyczne głównie po Roztoczu – min. ciekawy szlak „Po Bunkrach Linii Mołotowa”, niebieski, o dł. 21,5 km., z Hrebennego do Huty Lubyckiej.

Obszar gminy znajduje się na płd. – wsch. skraju woj. lubelskiego, przy granicy z Ukrainą. Przez Lubyczę Królewską wiedzie magistrala drogowa o znaczeniu międzynarodowym w kierunku Lwowa, z przejściem granicznym: Hrebenne – Rawa Ruska.

Duże urozmaicenie krajobrazowe i przyrodnicze gminy wynika z jej położenia geograficznego na styku trzech krain: Roztocza Południowego, Grzędy Sokolskiej i Równiny Bełskiej. Najcenniejsze obszary Roztocza, z kulminacją na wzgórzu Krągły Goraj (388,7 m. n.p.m.), wchodzą w skład Południoworoztoczańskiego Parku Krajobrazowego. W większości park pokrywają cenne lasy, z dużymi płatami buczyny karpackiej i boru jodłowego. Wśród rzadkich gatunków ssaków występują min.: ryś, wydra, piżmak, tchórz, borsuk, łasica i kuna gronostaj. Wcięte głęboko doliny rzeczne, wydmy i skałki ostańcowe podkreślają malowniczość parku. Dużą osobliwością przyrodniczą są skamieniałe pnie sekwoi z okresu trzeciorzędowego, występujące k. Wsi Siedliska. Objęto je ochroną w rezerwacie leśnym „Jalinka” o pow. 3,8 ha. Można je również obejrzeć w miejscowej izbie muzealnej. Rezerwat florystyczny „Machnowska Góra” o pow. 25,3 ha zajmuje nasłonecznione zbocza doliny Sołokiji. Dominują tu cenne okazy roślinności ciepłolubnej takie jak: storczyk purpurowy, goryczka krzyżowa, szafirak miękkolistny. Rezerwat ten, wraz z użytkami ekologicznymi: „Żurawce” i „Korhynie” wejdzie w skład projektowanego Specjalnego Obszaru Ochrony o znaczeniu europejskim. Na obszarze gminy znajduje się wiele miejscowości i miejsc, które wyróżniają się dużą atrakcyjnością turystyczną, ze względu na ładne położenie, ciekawą historię oraz zabytki architektury – szczególnie greckokatolickie obiekty sakralne.

Lubycza Królewska – była dawną osadą wołoską, własnością królewską, od 1759 r. miastem. Zniszczenia w czasie II wojny światowej doprowadziły do upadku miasteczka i zagłady mieszkańców, głównie ludności żydowskiej. Neogotycki kościół parafialny z 1904 r. jest najważniejszym zabytkiem osady. Nad kompleksem stawów o pow. 7,2 ha zlokalizowany jest ośrodek rekreacyjny. W Hrebennem zachował się drewniany greckokatolicki zespól cerkiewny z XVII – XVIII w., będący jednym z najcenniejszych zabytków architektury sakralnej na Lubelszczyźnie. Dawne cerkwie greckokatolickie, ob. kościoły rzymskokatolickie można spotkać ponadto w Korniach, Starym Machnowie i Żurawcach. W Teniatyskach i Kniaziach znajdują się ruiny i pozostałości d. zespołów cerkiewnych, zaś w nadgranicznych Wierzbicy i Siedliskach – nieczynne d. zespoły pounickie. Będąc w Siedliskach warto też zwiedzić kościół parafialny z 1904 r., drewnianą kapliczkę pw. św. Mikołaja z 1930 r., grobowiec księcia Sapiehy na cmentarzu parafialnym, zabytkowe, drewniane domy z przełomu XIX i XX w.

W Wierzbicy warto też zobaczyć: klasycystyczny dwór i park z pocz. XX w. oraz kaplicę grobową Lityńskich z 1860 r.

Przez obszar gminy poprowadzone są liczne szlaki turystyczne głównie po Roztoczu – min. ciekawy szlak „Po Bunkrach Linii Mołotowa”, niebieski, o dł. 21,5 km., z Hrebennego do Huty Lubyckiej.